Yordam berishning ham chegarasi bormi? Ba’zan boshqalarni xafa...

Yordam berishning ham chegarasi bormi? Ba’zan boshqalarni xafa qilmaslik uchun o‘zimizni unutib qo‘yamiz.

Kimdir yordam so‘raydi - yordam beramiz.

Yana so‘raydi - yana yordam beramiz.

Vaqt o‘tib esa yordamimiz yaxshilik emas, odatiy hol sifatida qabul qilina boshlashi mumkin.

Esda tuting:

1. “Yo‘q” deyish - xudbinlik emas.

Bu o‘z vaqtingiz, kuchingiz va imkoniyatingizni hisobga olishdir.

2. Shaxsiy chegara - yordamni qachon va qanchalik bera olishingizni o‘zingiz belgilashingizdir.

3. Doim “ha” deyish hamisha yaxshilikdan emas.

Ba’zan bu boshqalarni xafa qilishdan qo‘rqish yoki aybdorlik hissidan kelib chiqadi.

O‘zingizdan so‘rang:

Men rostdan ham yordam bermoqchimanmi?

Bunga vaqtim va kuchim bormi?

Yoki shunchaki “yo‘q” deyishga qiynalyapmanmi?

4. Chegarasiz yordam sizni ham charchatadi.

Doim o‘z ehtiyojlaringizni chetga suraversangiz, vaqt o‘tishi bilan ranjish va ichki norozilik paydo bo‘lishi mumkin.

5. Ortiqcha yordam boshqa inson uchun ham foydali bo‘lmasligi mumkin.

Agar uning muammolarini doim siz hal qilsangiz, u mustaqil qaror qilish va qiyinchilikni yengish tajribasini kamroq orttiradi.

Haqiqiy yordam nima?

⚡️Yo‘l ko‘rsatish.

⚡️Qo‘llab-quvvatlash.

⚡️Kerak paytda yonida bo‘lish.

⚡️Lekin uning mas’uliyatini o‘z zimmangizga olmaslik.

Tadqiqotchi va yozuvchi B. Brownning fikricha:

“Chegaralar - mehr-shafqat va hamdardlikning zarur shartidir”.

Shuning uchun ba’zan:

Yo‘q.

Hozir imkonim yo‘q.

deyish ham sog‘lom munosabatning bir qismi.

Eng yaxshi yordam - insonni sizga qaram qiladigan emas, o‘z kuchiga tayanishga yordam beradigan yordamdir.

📌 Siz uchun “yo‘q” deyish qiyinmi?

Fikrlaringizni izohlarda qoldiring.